دوستان عزیز
به منظور سر آغازی برای این بحث مهم ، یعنی تعیین استراتژی و نیز تاکتیکهای ترویج حقوق بشر در ایران ، بیائید نگاهی به پیشنهادات آقای رینالدو گالیندوپل ، نماینده ویژه کمیسیون حقوق بشر برای اجرای قطعنامه ٧٩/١٩٩٠ ، بیاندازیم
وی در سال 1991 در گزارش مفصل خود برای کمیسیون حقوق بشر چنین پیشنهاد داد:
الف)ـ دولت باید اقدام عاجل به عمل آورد تا کاربُرد مجازات اعدام را به نحو چشمگیری کاهش دهد، و در حالیکه اصلاحاتی فنی در قوانین کیفری بعمل میآید، عفو و حق بخشودگی میبایستی بنحوی گسترده اعمال شود؛
ب)ـ همانطور که مجازات شلاق به تدریج جایش را به مجازات نقدی و زندان میدهد، جایگرین کردن مجازاتهایی که از نظر سازمانها بین المللی نوعی شکنجه محسوب میشوند، از جمله سنگسار و قطع عضو، باید مورد بررسی قرار گیرند؛
پ)ـ باید از دولت خواست تا اصلاحات لازم را در زمینه قانونگداری و اجرایی فورأ بعمل بیاورد، یا به آن سرعت بخشد، بنحوی که نهادهای کشوری را با اسناد بین المللی حقوقی بشر منطبق سازد. این امر میتواند با وارد کردن اصلاحات فنی در قانون جزا، در نظر گرفتن اقداماتی جهت اثر بخش کردن غرامت اخلاقی و اقتصادی و مسئول شناختن برای سوء استفاده یا استفاده بیش از حد از اختیارات شروع شود؛
ت)ـ دولت باید برخورداری از حقوق مساوی و رفتار مساوی را برای همه شهروندان، صرفنظر از عقاید سیاسی و اعتقادات مذهبی آنها، به دقت تحت نظر داشته باشد؛
ث)ـ باید از دولت خواست که به اقدامات فوری، سریع و موثری دست بزند تا یک فضای اطمینان و اعتماد به قانون در نهادها ایجاد شود و بدین ترتیب شهروندان بتوانند نظرات خودرا بددون ترس و رعب ابراز نمایند؛
ج)ـ دولت باید مراقبت کند که مقررات دادرسی عادلانه؛ از جمله ابلاغ اتهامات بلافاصله پس از دستگیری، علنی بودن محاکمات و کمک وکیل مدافع، و نیز جلوگیری از بدرفتاری و شکنجه حین تحقیق پیرامون جرایم و حین دوران زندان رعایت شود؛ چون علاوه بر داشتن قوانین مناسب، باید مراقب به اجرای آنها هم بود، زیرا سوء استفاده بهترین قوانین را بی اثر میکند؛
چ)ـ باید یک موافقتنامه مشخص به زودی با کمیته بین المللی صلیب سرخ منعقد گردد تا بازدید از زندانها به طور منظم و بدون استثنا انجام شود؛
ح)ـ فعالیت قانونی سازمانهای مستقل میبایست به رسمیت شناخته شود، از جمله سازمانهای سیاسی و سازمانهایی که قصد دفاع از حقوق بشر را دارند؛
خ)ـ بررسی قبلی کتابها و انواع خلق هنری به طور عام، باید خاتمه یابد؛
د)ـ اقدامامتی باید بعمل آید تا آزادی واقعی مطبوعات تضمین شود و روزنامه نگاران از تضمینهای کامل برای فعالیتهای حرفه ییشان برخوردار شوند؛
ذ)ـ باید به افرادی که مورد نقض حقوق بشر واقع شده اند یا به خانواده هایشان غرامت داده شود؛
ر)ـ به مقامات، کارمندان و مأموران باید بطور مشخص تعلیم داده شود که قوانین و تصمیمات اجرایی را فورأ اجرا کنند و در امور پلیسی و قضایی ارتباط مستقیم را حفظ نمایند؛ باید آنها را آگاه کرد که ملزم هستند رفتار خود را با اصول و موازین بین المللی حقوق بشر تطبیق دهند و از جمله از ابتکاراتی که خارج از محدوده اختیارات قانونی آنهاست خودداری کنند؛ و باید از هر نوع اقدامی که ممکن است باعث ارعاب تلقی گردد و نسبت به فعالیت عادی نهادها ایجاد شک نماید، بپرهیزند؛
ز)ـ تحقیق درباره اتهاماتی که به اطلاع دولت رسانده میشود، باید دنبال گردد، و به عنوان نتیجه علمی تحقیقات، مأموران یا مقاماتی که به اقدامات غیر قانونی دست زه یا حقوق بشر را نقض کرده اند باید به محاکمه کشیده شوند؛
ژ)ـ اقدامات بخشودگی برای افرادی که به جرمهای مختلف محکوم شده اند، باید ادامه پیدا کند و دامنه آن به ویژه به افرادی که به مرگ محکوم شده اند و افرادی که به دلایل سیاسی محکوم شده اند، گسترش یابد،
س)ـ برنامه آموزش حقوق بشر باید تا حد امکان، با کمک فنی مرکز حقوق بشر ملل متحد، ادامه یابد.
منبع گزارش :
http://www.irhumanrights.com/hoqhoqh30.htm
